مورد آسیب های ورزشی و توانبخشی 

  • ورزش 5 بهمن 1399

آسیب های ورزشی هنگام تمرین و یا هنگام شرکت در یک ورزش رخ می دهند.
شما در معرض آسیب های ورزشی هستید اگر:
– مرتباً فعالیت نکنید
– قبل از ورزش به درستی بدن خود را گرم نکنید
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آسیب های ورزشی ، گزینه های درمانی و نکاتی در مراحل اول پیشگیری ، این موارد را بخوانید

انواع آسیب های ورزشی

آسیب های مختلف ورزشی علائم و عوارض مختلفی ایجاد می کند. شایع ترین انواع آسیب های ورزشی عبارتند از:
پیچ خوردگی : کشش بیش از حد یا پارگی رباط ها منجر به پیچ خوردگی می شود. رباط ها قسمت هایی از بافت هستند که دو استخوان را درمحل مفصل به یکدیگر متصل می کنند.

کشیدگی : کشش بیش از حد یا پارگی عضلات یا تاندون ها منجر به پیچ خوردگی می شود. تاندون ها بندهای بافتی ضخیمی و فیبری هستند که استخوان را به عضله متصل می کنند. کشیدگی ها معمولاً با پیچ خوردگی اشتباه می شوند.
آسیب دیدگی زانو : هرگونه صدمه ای که در نحوه حرکت مفصل زانو تداخل ایجاد کند ، می تواند یک آسیب ورزشی باشد. این آسیب می تواند از کشش بیش از حد تا پارگی در عضلات یا بافت های زانو باشد.

تورم عضلات : تورم یک واکنش طبیعی در برابر آسیب است. عضلات متورم نیز ممکن است دردناک و ضعیف باشند.

پارگی تاندون آشیل : تاندون آشیل یک تاندون نازک و قدرتمند در پشت مچ پا شما است. در هنگام ورزش ، این تاندون می تواند شکسته یا پاره شود. در صورت بروز این مشکل ، ممکن است درد ناگهانی ، شدید و دشواری راه رفتن را تجربه کنید.

شکستگی : شکستگی استخوان نیز یکی از آسیب های رایج در ورزش است.

دررفتگی : آسیب های ورزشی ممکن است استخوانی را در بدن شما جابجا کند. زمانیکه این اتفاق می افتد ، یک استخوان به سمت بیرون خارج می شود. این مسئله می تواند دردناک باشد و منجر به تورم و ضعف شود.

آسیب عضله گردان (Rotator cuff) : چهار قطعه عضله با هم کار می کنند تا روتیترکاف ایجاد شود. روتاتور کاف شانه شما را از هر جهت حرکت می دهد. پارگی در هر یک از این عضلات می تواند باعث چرخش کاف روتاتور شود.

درمان آسیب های ورزشی

آسیب، جزئی از ورزش حرفه ای است. با این حال اگر اصول درست برخورد با آسیب را نشناسید، ممکن است مجبور شوید برای همیشه از ورزش کناره گیری کنید.

گاهاً به علت عدم داشتن آگاهی، آسیب های ساده را به آسیب های جدی تبدیل می کنید.

یکی از بهترین تکنیک های توصیه شده در برخورد با یک آسیب به جهت جلوگیری از التهاب، تورم ، درد ، کبودی و کنترل اولیه آسیب، استفاده از تکنیک P.R.I.C.E است.
P.R.I.C.E مخفف کلمات زیر است:

  • Protection: حفاظت از اندام آسیب دیده
  • Rest: استراحت دادن به اندام آسیب دیده
  • Ice: یخ گذاری روی اندام آسیب دیده
  • Compression: بانداژ فشاری اندام آسیب دیده
  • Elevation: بالاتر قرار دادن اندام آسیب دیده به نسبت قلب

این روش درمانی برای آسیب های خفیف ورزشی مفید است. برای بهترین نتیجه ، در 24 تا 36 ساعت اول پس از آسیب ، روش بالا را دنبال کنید.
اگر آسیب دیدگی ورزشی شما بنظر شدید میرسد ، قرار ملاقات را با پزشک خود تنظیم کنید. اگر مفصل آسیب دیده علائم زیر را نشان می دهد ، به اورژانس مراجعه کنید:

  • تورم و درد شدید
  • توده های قابل مشاهده ، برجستگی یا سایر تغییر شکل ها
  • صداهایی که به هنگام استفاده از مفصل ایجاد میشود
  • ضعف یا ناتوانی هنگام وارد شدن وزن بر روی مفصل
  • بی ثباتی

همچنین اگر بعد از آسیب دیدگی یکی از موارد زیر را مشاهده کردید ، به دنبال اورژانس باشید:

  • تنفس دشوار
  • سرگیجه
  • تب

آسیب های جدی ورزشی می تواند به جراحی و فیزیوتراپی نیاز داشته باشد. اگر آسیب در طی دو هفته خوب نشد ، برای تعیین وقت با پزشک خود تماس بگیرید.

پیشگیری از آسیب های ورزشی

بهترین روش برای جلوگیری از آسیب دیدگی ورزشی گرم کردن مناسب و کشیدگی است. عضلات سرد مستعد کشش بیش از حد و پارگی هستند. عضلات گرم انعطاف بیشتری دارند. آنها می توانند حرکات ، خمیدگی ها و حرکت های سریع را به درستی انجام داده و آسیب کمتری ببینند.

برای جلوگیری از آسیب های ورزشی این مراحل را نیز انجام دهید:

1. از تکنیک درست استفاده کنید
در حین ورزش یا فعالیت خود روش صحیح حرکت را بیاموزید. انواع مختلف ورزش به جهت گیری و وضعیت متفاوتی نیاز دارد. به عنوان مثال ، در برخی از ورزش ها ، خم شدن زانوها در زمان مناسب می تواند از آسیب به ستون فقرات یا باسن جلوگیری کند.
2. تجهیزات مناسب داشته باشید
کفش مناسب بپوشید. اطمینان حاصل کنید که از محافظت ورزشی مناسب برخوردار هستید. کفش نامناسب می تواند خطر آسیب دیدگی شما را افزایش دهد.
3. زیاده روی نکنید
اگر صدمه دیدید ، قبل از شروع دوباره فعالیت ، مطمئن شوید که بهبود یافته اید. سعی نکنید در هنگام درد تمرین کنید.هنگامی که پس از دوره ریکاوری به ورزش بازمیگردید ، ممکن است لازم باشد حرکات قبلی خود را با شدت کمتری آغاز کنید نه اینکه به شدت قبل شروع به تمرین های جدید کنید .
4. سرد کردن
یادتان باشد بعد از فعالیت خود را سرد کنید. معمولاً این شامل انجام همان حرکات کششی و تمرینی هنگام گرم شدن است.
5. فعالیت خود را به آرامی ادامه بدهید
وسوسه نشوید که برای مدت طولانی از آسیب دیدگی خود مراقبت کنید. استراحت بیش از حد ممکن است بهبودی را به تأخیر بیندازد. بعد از دوره اولیه 48 ساعته RICE ، می توانید برای کمک به شل شدن عضلات ، از گرما استفاده کنید. کارها را به آرامی انجام دهید و دوباره به ورزش مورد علاقه خود بپردازید.

آمار آسیب های ورزشی

آسیب های ورزشی در بین بزرگسالان و کودکان کم سن رایج است. بیش از 3.5 میلیون کودک و نوجوان هر ساله به عنوان بخشی از یک ورزش یا فعالیت بدنی سازمان یافته آسیب می بینند ، Stanford Children’s Health تخمین می زند یک سوم همه آسیب ها در کودکان مربوط به ورزش است.
شایع ترین آسیب های ورزشی در کودکان پیچ خوردگی و کشیدگی است. ورزشهایی مانند فوتبال و بسکتبال ، آسیبهای بیشتری نسبت به ورزشهایی مانند شنا و دویدن دارند.
یک مطالعه نشان داد که 8.6 میلیون نفر ، از 5 تا 24 سال ، هر ساله در ایالات متحده آسیب می بینند. محققان متذکر شدند که مردان 5 تا 24 ساله بیش از نیمی از موارد آسیب های ورزشی را تشکیل می دهند.
احتمال آسیب دیدگی قسمت پایین تنه بیشتر است(42 درصد). بالاتنه 30.3 درصد از آسیب ها را تشکیل می دهد و آسیب های سر و گردن 16.4 درصد است.
مرگ در اثر صدمات ورزشی نادر است و زمانی اتفاق می افتد ، که سر آسیب دیده است.

خطرات

هر کسی ممکن است خود را در مواجهه با یک آسیب ورزشی ببیند. اما برخی از فاکتورها ، شما یا یکی از عزیزانتان را در معرض آسیب های بیشتر ورزشی قرار می دهد.

• دوران کودکی
کودکان اغلب محدودیت های جسمی خود را نمی دانند. این بدان معناست که آنها ممکن است راحت تر از بزرگسالان یا نوجوانان خود را به آسیب برسانند.
• سن
هرچه بزرگتر شوید احتمال آسیب دیدگی بیشتر می شود. همچنین سن ، احتمال طولانی شدن روند بهبودی آسیب دیدگی ها در ورزش را بالاتر میبرد. آسیب های جدید ممکن است آسیب های قبلی را نیز تشدید کند.
• بی توجهی
گاهی اوقات ، صدمات جدی از آسیب های کوچک شروع می شوند. بسیاری از آسیب ها ، مانند التهاب تاندون و شکستگی ها ، توسط پزشک زود تشخیص داده می شوند. اگر آنها تحت درمان قرار نگیرند یا نادیده گرفته شوند ، می توانند به یک آسیب جدی تبدیل شوند.
• داشتن اضافه وزن
تحمل وزن اضافی می تواند فشارغیر ضروری بر مفاصل شما از جمله باسن ، زانو و مچ پا وارد کند. این فشار با ورزش بیشتر می شود. اضافه وزن خطر ابتلا به آسیب های ورزشی را افزایش می دهد.

تشخیص

بسیاری از آسیب های ورزشی باعث درد یا ناراحتی فوری می شوند. موارد دیگر ، مانند مفاصل بیش از حد استفاده شده ، فقط در دراز مدت قابل مشاهده است. این آسیب ها غالباً در معاینات بدنی منظم و یا چکاپ تشخیص داده می شوند.
اگر فکر می کنید از نظر ورزشی آسیب دیده اید ، پزشک احتمالاً از مراحل زیر برای تشخیص استفاده می کند. این مراحل شامل:

معاینه ی جسمی. پزشک شما ممکن است اقدام به حرکت دادن مفصل یا قسمت آسیب دیده بدن کند. این کار به آنها کمک می کند تا ببینند که منطقه چگونه حرکت می کند و چگونه آسیب دیده است.

تاریخچه پزشکی. این مرحله شامل پرسیدن سوالاتی درباره نحوه آسیب دیدگی ، کارهایی که انجام می دادید ، کاری که از زمان آسیب دیدگی انجام داده اید و موارد دیگر است. اگر اولین بار است که به دکتری مراجعه می کنید ، ممکن است آنها سابقه پزشکی دقیق تری را نیز بخواهند.

آزمایشات تصویربرداری. اشعه ایکس ، ام آر آی ، سی تی اسکن و سونوگرافی می توانند به پزشک و ارائه دهندگان خدمات بهداشتی در دیدن بهتر بدن کمک کنند. این روش به آنها کمک می کند تا تشخیص آسیب ورزشی را تأیید کنند.

اگر پزشک شما مشکوک به پیچ خوردگی یا کشیدگی است ، ممکن است توصیه کند روش RICE را دنبال کنید.

با دکتر خود تماس بگیرید

در صورت وجود علائم تورم یا درد در هنگام لمس ناحیه آسیب دیده ، با پزشک خود تماس بگیرید. اگر مشکل در محل آسیب قبلی است ، فوراً به دنبال مراقبت های پزشکی باشید.
اگر بعد از 24 تا 36 ساعت از مصرف RICE بهبودی مشاهده نکردید با ارائه دهنده خدمات بهداشتی تماس بگیرید.
علائم خود را نادیده نگیرید. به یاد داشته باشید ، هرچه زودتر مراحل تشخیص و درمان را انجام دهید ، زودتر بهبود می یابید و به ورزش بازمی گردید.